Met Keti Koti, wat in het Sranantongo ‘gebroken ketenen’ betekent, vieren we de vrijheid. Op 1 juli 1863 schafte Nederland, als een van de laatste landen, de slavernij in Suriname en de Caribische gebiedsdelen officieel af. Voor veel tot slaaf gemaakte mensen betekende dit echter nog geen echte vrijheid: in Suriname werden zij nog tien jaar gedwongen op de plantages te blijven werken onder zogenoemd staatstoezicht.

Op 30 juni staan we stil bij de ontelbare slachtoffers van het afschuwelijke systeem van slavernij, onderdrukking en ontmenselijking, waarin Nederland een cruciale rol heeft gespeeld. We herdenken allen die hun vrijheid, waardigheid en vaak ook hun leven hebben verloren.

Op 1 juli vieren we de afschaffing van de slavernij en de vrijheid waarvoor zoveel mensen hebben gestreden. Keti Koti is een dag van zowel herdenken als vieren: we erkennen het verleden en vieren de veerkracht, de vrijheid en de rijke cultuur die daaruit zijn voortgekomen.

Na eeuwen van kolonialisme, onderdrukking en slavernij zien we dat de gevolgen hiervan nog altijd doorwerken in onze samenleving. Daarom is het belangrijk om de geschiedenis te kennen en hierbij stil te staan. Systemen uit het verleden kunnen generaties lang invloed blijven uitoefenen op het dagelijks leven van mensen.

Het is moeilijk om de impact van deze geschiedenis te begrijpen als je het verhaal niet kent. Door niet te zwijgen, maar met elkaar in gesprek te gaan, vergroten we het begrip voor elkaar. Zo bouwen we samen aan een toekomst waarin vrijheid, gelijkwaardigheid en respect voor iedereen centraal staan.