Mijn naam is Kelly Proeger.

Ik ben 16 jaar oud en woon al 4 jaar in Lelystad.

Ik ben Surinaams en trots op mijn afkomst. Mijn cultuur en familie zijn een belangrijk onderdeel van wie ik ben.

Ik voel mij zowel Surinaams als Nederlands.

Ik vind het mooi dat ik met beide culturen ben opgegroeid.

Daardoor leer ik verschillende tradities kennen en begrijp ik hoe belangrijk respect en verbinding tussen mensen zijn.

 

Dansen is een grote passie van mij. Ik dans vooral afro en hiphop.

Wanneer ik dans, voel ik mij vrij en kan ik mezelf uiten. Dans geeft mij energie, plezier en zelfvertrouwen.

Het is voor mij meer dan een hobby; het is een manier om mijn gevoelens te laten zien en contact te maken met anderen.

Ook muziek speelt een belangrijke rol in mijn leven.

 

Ik ben opgegroeid met Surinaamse muziek, die vaak werd gedraaid binnen mijn familie.

Mijn opa was Ewald Krolis, een bekende Kaseko-zanger van de groep Caribbean Combo, die helaas is overleden.

Daarnaast hebben mijn moeder en haar zusters gespeeld in een Surinaamse kawina groep, Oema Koti, bestaande uit alleen maar vrouwen.

Muziek zit daardoor diep geworteld in mijn familie.

Muziek verbindt mij met mijn Surinaamse achtergrond en laat mij trots zijn op mijn cultuur.

Door de muziek leer ik meer over de tradities, verhalen en geschiedenis van mijn afkomst.

 

Keti Koti betekent voor mij vrijheid, herdenken en samenkomen.

Het is een belangrijk moment om stil te staan bij het slavernijverleden en om respect te tonen voor de mensen die hebben gevochten voor vrijheid.

Het helpt mij om de geschiedenis beter te begrijpen en om te waarderen wat vrijheid vandaag de dag betekent.

 

De excuses van Mark Rutte voor het slavernijverleden betekenen voor mij erkenning van een pijnlijk deel van de geschiedenis.

Het laat zien dat er aandacht is voor wat er is gebeurd en dat we daarvan kunnen leren voor de toekomst.

 

Vrijheid betekent voor mij dat ik mezelf kan zijn, mijn eigen keuzes kan maken en mijn dromen kan volgen.

Ik vind het belangrijk dat iedereen dezelfde kansen krijgt en met respect wordt behandeld.

 

Mijn positieve boodschap aan Lelystad is: blijf elkaar respecteren, naar elkaar luisteren en van elkaar leren.

Onze verschillende achtergronden maken ons sterker.

Samen kunnen we ervoor zorgen dat iedereen zich welkom en thuis voelt.

 

“Kei Koti betekent voor mij een moment om stil te staan bij het slavernijverleden, respect te tonen voor de mensen die hebben gevochten voor vrijheid.

Het helpt mij om de geschiedenis beter te begrijpen en om te waarderen wat vrijheid vandaag de dag betekent..”